چرا کودکان و نوجوانان نامرتب هستند؟

دلایل رشدی برای نامرتب بودن کودکان وجود دارد.
کودکان و نوجوانان تا زمان بزرگسالی، بخشی از مغز خود را که برای سازماندهی سطح بالا لازم است، به طور کامل رشد نمی‌دهند و به راحتی می‌توانند تحت تأثیر یک کار به هم بریزند.
اگرچه این موضوع نباید باعث دور شدن آن‌ها از آموخته‌هایشان شوند، تمرین مهارت‌های سازمانی برای مغز عالی است. تحقیقات نشان می‌دهد که کمک به مرتب کردن وسایل از 18 ماهگی با بهبود مهارت‌های اجتماعی (توانایی کار با دیگران) مرتبط است.
هم‌چنین اگر بچه‌ها اسباب‌بازی‌های زیادی در اتاقشان داشته باشند، مرتب نگه داشتن اتاق ممکن است سخت باشد. این بدان معناست که آن‌ها باید برای پیدا کردن یک اسباب‌بازی، از میان وسایل عبور کنند یا سبدهای اسباب‌بازی را بیرون بیاورند. هم‌چنین، انتخاب بیش از حد می‌تواند باعث شود که کودکان به سرعت از یک اسباب‌بازی یا فعالیت به فعالیت دیگر حرکت کنند.
چرا نباید خودتان اتاق را مرتب کنید

ما به عنوان والدین می‌توانیم در چرخه‌ای از احساس سرخوردگی و ناامیدی گرفتار شویم و از دیدگاه فرزندمان جدا شویم. برای بچه‌های کوچک‌تر، بازی خودش کار است – بیشتر یادگیری‌های آن‌ها در حین بازی اتفاق می‌افتد.
وقتی بازی آن‌ها را قطع می‌کنیم و شاهکارشان را مرتب می‌کنیم یا یک شی خاص را بیرون می‌اندازیم، می‌تواند اعتماد را از بین ببرد و برای آن‌ها یک ویرانگر به حساب بیاییم. برای نوجوانان (و حتی کودکان کوچکتر)، داشتن فضای شخصی برای ایجاد هویت سالم و احساس کنترل در دنیای خود مهم است. بنابراین وقتی والدین وارد اتاقشان می‌شوند و وسایلشان را جابه‌جا می‌کنند، این رفتار می‌تواند یک تخلف به نظر برسد.
چگونه می‌توان مرتب کردن وسایل را آسان‌تر کرد؟

• زمانی را برای صحبت با فرزندتان در مورد مرتب کردن وسایل در یک لحظه آرام اختصاص دهید (زمانی که از او نمی‌خواهید چیزی را تمیز کند). آن را به یک سخنرانی تبدیل نکنید – تصدیق کنید که تمیز نگه داشتن اتاق چقدر سخت است، از آن‌ها در مورد چیزهایی که ممکن است کمک کند بپرسید و با هم در مورد یک روال معمول تصمیم بگیرید. (شاید آن‌ها همیشه قبل از تلویزیون اتاق خود را سریع مرتب می کنند، یا این یک کار در یک روز خاص است). بحث کنید که چه چیزی می‌تواند مانع ایجاد کند و چگونه با هم کار خواهید کرد.
• اسباب‌بازی‌های کمتری در اتاق فرزندتان داشته باشید و جای مخصوصی برای آن‌ها داشته باشید. این می‌تواند اتاق را جذاب‌تر و منظم‌تر کند، الهام‌بخش بازی و خلاقیت باشد و مرتب کردن خانه را آسان‌تر کند.
• به لحظاتی که فرزندانتان در حال انجام هر نوع پاکسازی هستند توجه کنید و از تلاش آن‌ها قدردانی کنید. بچه‌ها دوست دارند احساس کنند مورد توجه قرار می‌گیرند – همه ما این کار را می‌کنیم!
• تکلیف را برای بچه‌های بزرگتر به قسمت‌های کوچکتر تقسیم کنید. به‌عنوان مثال، می‌توانید به جای این‌که بگویید “اتاقت را تمیز کن”، “در مورد بسته‌بندی لگو در آن جعبه” چه می‌توان گفت.
• با بچه های کوچکتر بازی کنید.تمیز کردن می‌تواند زمانی برای ارتباط گرفتن باشد. از آن‌ها بخواهید ابتدا همه اسباب‌بازی‌های قرمز رنگ را پیدا کنند، سپس ببینید با چه سرعتی می‌توانند جوراب‌هایی را که نیاز به شستن دارد، برای شما بیاورند.
• به احساسات کودکتان توجه کنید وقتی از او می‌خواهید وسایل را مرتب کند. به این احساسات به عنوان فرصتی برای ارتباط و راهنمایی نگاه کنید. به عنوان مثال، “مرتب کردن این قلعه به طرز شگفت‌انگیزی سخت است، تو برای این کار، سخت تلاش کردی. من دوستش دارم، چقدر دنج است.” و در حین حرکت، احساسات را نام ببرید. به عنوان مثال، “وقتی چیزهای زیادی برای تمیز کردن وجود دارد، بسیار سخت است. آیا نگران این هستی که از کجا شروع کنی؟” یا مشکل را با هم حل کنید: “اول چه چیزی را می‌توانیم تمیز کنیم؟”
• در مورد نوجوانان، از یادآورهای تک کلمه‌ای استفاده کنید، فقط با یک چیز شروع کنید که نیاز به تمیز کردن دارد (به عنوان مثال، “شستن؟” یا “بشقاب؟”). یادآوری‌های تک کلمه‌ای به نوجوان اجازه می‌دهد چهره خود را حفظ کند و از جنگ جلوگیری کند. مراقب لحن صدا و زبان بدن خود باشید – سعی کنید گرم، محکم و مهربان باشید.

نوشته الیزابت وستراپ، کریستین کهو، گابریلا کینگ. ترجمه سوده مدرس