آن‌ها ممکن است از پیروی از دستورالعمل‌های جدید یا دستورالعمل‌هایی که معمولاً انجام می‌دهند خودداری کنند. پس از چند هفته اول سال، ممکن است تمایلی به رفتن به مدرسه نداشته باشند، احساس بیماری کنند یا نگرش منفی نسبت به مدرسه نشان دهند.
همه این‌ها روش‌های معمولی‌ای هستند که در آن کودکان، احساسات خود را در مورد تغییر و عدم اطمینان بیان می‌کنند. این احتمال وجود دارد که با انطباق کودک با روال جدید مدرسه، این رفتارها به مرور زمان کاهش یابد. اما دانستن این موضوع لزوماً زندگی را برای والدین آسان‌تر نمی‌کند.
در این‌جا چند نکته برای کمک به کودک شما برای شروع و استقرار در مدرسه وجود دارد که از تجربیات من به عنوان یک روانشناس کودک و تربیتی استخراج شده است.

ایجاد خوش‌بینی و شادی
کودکان می‌خواهند در مورد مدرسه جدید خود و افراد جدیدی که ملاقات خواهند کرد، بدانند. ایجاد هیجان در مورد مدرسه مهم است. تا رسیدن به روز اول، با او از کنار مدرسه جدید فرزندتان عبور کنید و به او کمک کنید تا لباس مدرسه را بپوشد و در حین انجام این کار، مثبت صحبت کنید.
اگر فرزندتان در مورد هرگونه اضطراب یا نگرانی به شما می‌‌گوید، آن‌ها را نادیده نگیرید یا از موضوع دوری نکنید، بلکه به او گوش دهید و به او اطمینان دهید که به او کمک خواهید کرد تا بر هر مشکلی غلبه کند.

کنجکاوی را تشویق کنید
کنجکاوی فرزندتان را در مورد مدرسه تشویق کنید و از آن‌ها بپرسید که در مهدکودک یا پیش دبستانی از چه چیزهایی لذت می‌برد و با آن‌ها در مورد آن‌چه ممکن است در مدرسه با آن روبرو شوند، صحبت کنید. می‌توانید تجربیات روزانه را به مدرسه پیوند دهید – شاید با صدای بلند در مورد تجهیزات بازی در زمین بازی مدرسه در حالی که در پارک محلی هستید، فکر کنید.
می‌توانید درباره آن‌چه فرزندتان ممکن است در مدرسه بیاموزد، صحبت کنید و فعالیت‌های مرتبط را در خانه بررسی کنید. به عنوان مثال، هنگام خواندن کتاب مورد علاقه فرزندتان، می‌توانید در مورد این‌که آیا سایر کودکان ممکن است همان کتاب را خوانده باشند، صحبت کنید.

روی روابط تمرکز کنید
هنگامی که فرزندتان مدرسه را شروع می‌کند، بر روی ایجاد زمانی برای برقراری ارتباط با او در برنامه های روتین صبحگاهی و قبل از خواب تمرکز کنید. به راه‌هایی فکر کنید که به فرزندتان یادآوری کنید که به او فکر می کنید: می‌توانید چیزی از خود را به آن‌ها بدهید تا در کیفشان نگهداری کنند، یا یک قلب کوچک روی دستشان بکشید تا شما را به آن‌ها یادآوری کند. در پایان روز با یک لبخند بزرگ و میان وعده‌هایی برای رفتن به خانه، دوباره با فرزندتان ارتباط برقرار کنید.
نگرانی رایج برای والدین این است که فرزندشان دوستی پیدا نکند. می‌توانید با الگوبرداری از مهارت‌های اجتماعی کلیدی، مانند سلام کردن به همکلاسی‌هایش و دیگر والدین در هنگام ترک مدرسه و رفتن به مدرسه، به فرزندتان کمک کنید تا خواسته‌های اجتماعی مدرسه را برآورده کند.
روابط مثبت بین خانواده و مدرسه نیز مهم است. با معلم فرزندتان صحبت کنید: آن‌ها احتمالاً در طی این انتقال از بسیاری از کودکان حمایت کرده‌اند و از صحبت با شما خوشحال خواهند شد.

خواسته‌های مدرسه را درک کنید – و پیروزی ها را جشن بگیرید
انتظار داشته باشید که کودک شما بیش از حد معمول خسته باشد و رفتار او نیز ممکن است در مواقعی که خود را تطبیق می دهد، چالش برانگیزتر باشد. تمام انتظارات را بعد از مدرسه کاهش دهید و اگر در چند هفته اول به کلاس معمولی باشگاه یا کلاس شنا نرسیدید، نگران نباشید.
اگر چه شما مشتاق خواهید بود که در مورد روز آن‌ها اطلاعات کسب کنید، اما سوالات خود را در زمان رسیدن‌شان محدود کنید و به آن‌ها این فرصت را بدهید که در زمان خود، اطلاعات ارائه دهند. هم‌چنین، بپذیرید که وقتی فرزندتان تجربیات جدید خود را پردازش می‌کند، زمان خواب ممکن است مشکل باشد.
با ستایش و بازخورد مثبت، موفقیت‌های فرزندتان را در مدرسه جشن بگیرید. روی چیزهایی که در چند روز اول ترم به دست آورده‌اند و از چه چیزهایی لذت برده‌ا‌ند تمرکز کنید.

سلامتی خودتان را به خاطر بسپارید
مهم این است که مراقب خودتان باشید. وقتی کودکان از حمایت و راهنمایی بزرگسالان مورد اعتماد در اطراف خود برخوردار باشند، به طرز قابل توجهی در برابر تغییر انعطاف‌پذیر هستند. زمانی را برای تمرکز بر سلامتی خود در چند هفته اول مدرسه برنامه ریزی کنید.
با دوستان خود ارتباط برقرار کنید، با والدین دیگر صحبت کنید و نسبت به اولین سال تحصیلی فرزندتان امیدوار و خوش بین باشید. برای آشنایی با سایر والدین جدید در کلاس فرزندتان وقت بگذارید. این احتمال وجود دارد که آن‌ها احساس مشابهی با شما داشته باشند.

نوشته ویل شیلد، ترجمه سوده مدرس