هنگامی که آن‌ها علت اصلی این رفتارهای اغلب گیج‌کننده و محرک را درک می‌کنند، می‌توانند عشق و حمایتی را ارائه کنند که باعث تقویت نقاط قوت باورنکردنی کودک بسیار حساس‌شان می‌شود و در عین حال به کودکان کمک می‌کند تا با چالش‌های روزمره کنار بیایند.

ده عادت کودکان بسیار حساس

6. در موقعیت‌های جدید بیشتر ترسو و محتاط هستند.

وقتی بچه‌های حساس وارد موقعیت جدیدی می‌شوند – کلاس درس، جشن تولد یا کلاس شنا – شروع به انجام کار می‌کنند. آن‌ها تعجب می‌کنند: این مکان چیست؟ اینجا چه اتفاقی قرار است بیفتد؟ این افراد چه کسانی هستند؟ از آن‌ها چه انتظاری می‌توانم داشته باشم؟ آیا آن‌ها مرا دوست خواهند داشت؟ آیا من در امان خواهم بود؟ آیا من در هر چیزی که در این‌جا از من انتظار می رود خوب خواهم بود؟ این تجزیه و تحلیل مداوم از محیط، باعث می‌شود کودکان بسیار حساس، بسیار باهوش و روشنگر باشند. اما هم‌چنین می‌تواند طاقت‌فرسا باشد و آن‌ها را بیشتر مستعد اضطراب کند، به خصوص در موقعیت‌های جدید. برای مقابله، آن‌ها به شدت به منطقه امن خود می‌چسبند، به این معنی که اغلب در برابر هر چیز جدید مقاومت می‌کنند. جدا شدن از والدینشان سخت‌تر است. زمانی که آن‌ها کلاس‌های مراقبت از کودک یا پیش دبستانی را شروع می‌کنند، سازگاری آن‌ها بیشتر طول می‌کشد. آن‌ها از رفتن به فوتبال یا شنا خودداری می‌کنند، حتی زمانی که عاشق این فعالیت‌ها هستند.

7. آن‌ها تمایل به تحمل کمتری برای ناامیدی دارند.

کودکان بسیار حساس، معمولاً در هنگام مواجهه با یک کار چالش برانگیز، پریشانی بیشتری را تجربه می‌کنند و راحت‌تر تسلیم می‌شوند. ناراحتی طبیعی که همه ما تجربه می‌کنیم، زمانی که در فضایی جدید که در آن کار می‌کنیم اما هنوز مهارت جدیدی کسب نکرده‌ایم، برای آن‌ها غیرقابل تحمل است. این باعث می‌شود که این لحظات، برایشان بسیار سخت باشد، مثلاً وقتی دوچرخه‌سواری می‌آموزند یا فکر می‌کنند چگونه از سقوط برج آجری خود جلوگیری کنند.

8. آن‌ها مستعد کمال‌گرایی هستند و باخت بسیار سختی دارند.

کودکان بسیار حساس تمایل به کمال‌گرا بودن دارند. وقتی نمی‌توانند کاری را دقیقاً همان‌طور که مغزشان به آن‌ها می‌گوید انجام دهند، آن را به عنوان “از دست دادن کنترل” تجربه می‌کنند که بسیار ناراحت‌کننده است و تحمل آن سخت است. آن‌ها هم‌چنین تحریک می‌شوند تا راحت‌تر احساس شرم کنند – احساس “شکست” کنند. به همین دلیل است که از دست دادن برای بچه‌های بسیار حساس بسیار سخت است.

9. تحمل کمی برای اصلاح دارند.

حتی دستورالعمل‌های به ظاهر خوشایند به عنوان اتهامات شخصی تلقی می‌شوند، نه به عنوان راهنمایی مفیدی که ارائه می‌دهید. شرم آن‌ها ممکن است منجر به خنده، منحرف کردن نگاه، عصبانی شدن یا فرار شود. این‌ها همه مکانیسم‌های مقابله‌ای هستند که محافظت و رهایی از سیل احساسات دشوار را فراهم می‌کنند.

10. خودآگاهتر هستند و به راحتی تحقیر می‌شوند.

کودکان بسیار حساس تمایل دارند که با این‌که دیگران آن‌ها را چگونه می‌بینند، مشغول شوند. هنگامی که توجهی به آن‌ها جلب می‌شود، بسیار ناراحت می‌شوند، حتی زمانی که والدین یا سایر بزرگسالان جملات تمجیدی می‌گویند. آن‌ها نسبت به احساس موشکافی یا ارزیابی حساس هستند. به همین دلیل است که آن‌ها به خصوص با تمجید راحت نیستند – هر چقدر هم که ممکن است غیرقابل تصور به نظر برسد. آن‌ها می‌دانند که این بدان معنی است که مورد ارزیابی قرار می‌گیرند و فشار را جذب می‌کنند و به آن واکنش نشان می‌دهند.
کودکان بسیار حساس تمایل دارند که مسائل را شخصی‌تر ببینند. آن‌ها هم‌چنین تمایل به تفسیر نادرست از اعمال دیگران دارند. آن‌ها تجارب خود را از طریق طرز فکر قربانی فیلتر می‌کنند، گویی آن‌ها آماده شده‌اند و گاهی اوقات روی یک ماشه خیلی ظریف هستند تا به نوعی آسیب ببینند. این می‌تواند تعامل همسالان و خواهر و برادر را چالش برانگیز کند.
البته، قرار نیست همه کودکان بسیار حساس، همه این ویژگی‌ها را داشته باشند، و بسیاری از کودکانی که خیلی حساس نیستند تا حدی با این چالش‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند.

نوشته دکتر برنارد گلدن، ترجمه سوده مدرس